26 Ocak 2012 Perşembe

ANNEDEN MEKTUP

Etrafı karıştırırken bak ne buldum...Annem bana mektup yazmış.07/12/2010 tarihinde.Bana okur musun?
' Güzel kızım Nil,
Ha yazdım ha yazacağım derken ,seninle ilgili ilk düşünceleri satırlara düşürmek bugüne kısmetmiş...Aradan hemen hemen altı ay geçmiş.Seninle birlikteliğin ilk günleri haftaları hatta ayları, şaşkınlık,telaşla dolu su gibi akıp giden zamanlardı.Ama artık nispeten daha durulduk,hem sen hem ben.Birbirimize alıştık.Huylarımızı öğrendik.Gerçi sen gün be gün değişerek bize hoş sürprizler yaşatıyorsun bu nedenle genelde huylarımızı öğrendik diyeyim.
Karnımda sen varken,hamilelik maceramın doruklarında,artık kendimi ikinci plana atıp sana odaklanmaya başlamıştım.Seni merak ediyordum.Etraftan duyduklarıma göre seninle ilgili senaryolar yazıyordum.Tabii ki benden beklenen şekilde gerilim ağırlıklı senaryolar...Olacak her şey çok yabancı çok uzaktı bana.Ben bebek sevmezdim,bebeklerle iletişim kuramazdım,tutamazdım,elleyemezdim.Seninle ne yapacaktım?
O yüzden seni hayal ettiğim tüm görüntüler 1-2 yaşlarında yürüyen,yaramazlık yapan geveze bir kız çocuğu idi.Bebek hallerini tamamıyla pas geçmiştim.Sanırım dünyaya gelecek bebek annem ve babam tarafından bir anda büyütülecek bana bir yaşında bir çocuk teslim edilecek düşüncesindeydim.
Her neyse hamilelik günlerim de su gibi geçti.Senin günün bizim günümüz,randevu tarihimiz 18 haziran geldi,çattı.Ben yine ,bu sefer ameliyata odaklıydım.Düşününce bebek sahibi olma halinin verdiği panik nedeniyle hep bu duyguyu ötelemişim.Ameliyat beklediğim şekilde geçmedi.Saçma sapan bir şekilde sezeryan oldum.Bunları unutmak istiyorum.Ama unutmak istemediğim bir şey var.O da senin kara saçların,kıpkırmızı küçük bedenin, gür sesin...Tek onu hatırlayayım,her şey silinsin.
Benim dikişlerim bittiğinde,sen zaten beni bekliyordun.Seni kucağıma vermediler biliyor musun?Öylece uzaktan baktım sana.Keşke verselermiş.Keşke seni emzirmem gerektiğini söyleselermiş.Söylemediler.İşte annecim biz ilk karşılaşmamızda seninle uzaktan bakıştık.Sen dudaklarını büze büze ağladın.Ne güzeldin.
Sanırım iki üç saat sonra aldım seni kucağıma.Baktım,baktım baktım ,sonra seni emzirmem gerektiği söylendi.Ve ilk mucize gerçekleşti.O zaman ben sana aşık oldum.Çünkü sen beni ve kendimce yazdığım tüm senaryoları silip attın.Kendi kurallarını koydun.Ne kadar azimli bir kızmışsın.O küçücük memeyi ağzına aldın ve inatla emmeye başladın Nil!İnanamadım çünkü bende süt olmazdı,kesin mamayla beslenecekti benim bebeğim.
Fakat bebeğim bana yol gösterdi,hayatın en doğal işini bana öğretti.Evet Nil'cim, ben senden emzirmeyi öğrendim.Annelik nasıl yapılır ,nasıl güçlü olunur o gün öğrettin.Sana hayran oldum annecim.O gün sen,bem bir de anneannen,hemşirelerin bize göstermediği şeyi ,anne ve bebeğin kurduğu en kutsal bağı kurduk.
Sonra Nil'im eve geldik birlikte.Ben o ara kendi derdime düştüm.Senin kontrollerin tahlillerin oldu,ben senin yanında olamadım.Ben olmadan bile usluluğunu ve olgunluğunu göstermiş,tüm hemşireleri,ebelerikendine hayran bırakmışsın.Seninle bir kez daha gurur duydum kızım.
Nil'cim ,
Geceler gündüzler kabus olacak,bebeği nasıl susturacaksınız bilemeyeceksiniz demişlerdi.Ama kızım beni yine şaşırttı.Gecelerimiz,gündüzlerimiz gayet sakin,sessiz geçti ve geçiyor.Her üç saatte bir emziriyorum seni,Onun dışında hep uyuyordun.Sesini duymak için ağlamanı bekliyorduk.Ağlaman da çok nadirdi.
Not: Sen içerde uyuyordun,sanırım uyandın.Kendi kendine konuşuyorsun.Yanına gitmeliyim.Seni çok seviyorum...'

25 Ocak 2012 Çarşamba

Sevgili teyzem,
Ben dün akşam annemi çok sevindirdim ve gururlandırdım.Bana ahşap pazıl almışlardı ya,sen de biliyorsun.Hepsini yaptım,yerlerine koydum.
Annemin yüzündeki o mutluluğu görmeliydin.Böyle mutlu olacaksa getirin başka şeyler onları da yapayım yahu...
Üzerimdeki kıyafeti ben çok sevdim.Fare kız var ,o benim arkadaşım oldu artık...Yumuşacık ,sıcacık.Bunu sen almışsın bana,teşekkür ederim.
Dün gece benim uykum kaçtı.12'de bir uyandım iki saat uyumadım.Yatakta oturdum.Ayşeler le oynadım.Annem kalkmadı,uyudu,ona sinir oldum.Gece aydede bile uyuyor dedi, sabah olunca güneş doğunca kalkarız yataktan dedi.Aydede uyuyosa bana ne,uykum kaçtı,ne yapabilirim yani?
Ama sonra uykum geldi yeniden,uyuyakalmışım.
Senin de uykun kaçar mı böyle?O zaman ne yaparsın,yataktan kalkar mısın? merak ettim de...
Seni öpüyorum.Hadiii.(bunu da yeni yeni söyler oldum.)

24 Ocak 2012 Salı

Asabi teyze naber?
Annem senden korkuyomuş,duydum.Ama benden duymuş olma.Sen ters birymişsin.Ters demek ne demek?
İki gündür annem işe gidiyor.Ben Raziye teyzemleyim.Onla oyun oynuyoruz çok.En sevdiğim oyun top yani Pööö oynamak.Çok gülüyorum toplar zıp zıp zıplıyor ya ,çok komik oluyor.
Annem evdeydi,benimleydi geçen hafta,ananem de geldi.bazen dedem de geldi.Çok güzeldi.Eğlendim çok.Ananem hep benle konuştu,yemekler yedirdi.Kitap okudu bana.Keşke bitmesydi o hafta.




İşte sana geçen haftadan fotolar.

9 Ocak 2012 Pazartesi

Merhaba cici teyze,
Tanıştırayım bu benim mavi ayşem.Evde bi de sarı,bi de iyice sarı bi de bi de bereli ayşem var.evet onların hepsi ayşe.çünkü ben bebek demiyorum onlara...
Benim şimdiye kadar öğrendiğim kelimeler şunlar:
köpek-hav hav
kedi-hav hav
ayı-hav hav
kuş-gak gak
ördek-gak gak
anne-annea
baba-annea
raziye teyze-annea
pepe-baba
yemek-mama
ekmek-mama
elma-mama
armut-mama
su-buuuuu
ayakkabı-papa
çorap-papa
kapamak-ört
kalkmak-gaakk
gel-gaakk(eller açılıp kapanarak söylüyorum)
koymak-goiiyy
işte böyle..
Gördüğün gibi birbirine benzeyen şeyleri gruplandırıp hepsine bir ortak ad verdim.Pratikim.

Bu tunik aslında,ama benim boyuma elbise...saçlarım çok uzadı,hep önüme geliyor.banyoda saçlarım omzumda.ama kuruyunca lüle lüle olduğundan yine tepeye toplanıyorlar.saçlarımı taratmayı pek sevdiğim söylenmez.genelde tarağı alıp,ortadan toz olmayı tercih ediyorum.

başka başka,hava yağmurlu ya,evde tıkılıp kaldım.sıkılıyorum çok.
şimdilik bu kadar,öptüm seni.

19 Aralık 2011 Pazartesi

Merhaba.
Ben hızla büyüyorum.2012'ye doğru gün sayarken her gün yeni bir şey keşfediyorum.Boyum uzadıkça ,her şeyi görür oldum.Masalar ve sehpaların üzerindekiler ! size benden kurtuluş yok.Benimsiniz.
Kapıları açıp,lambaları yakıyorum.Karanlıktan hiç korkmuyorum.Aksine karanlıkta olmak daha güzel.
Annemi çok seviyorum.Onu o kadar seviyorum ki herşeye herkese anne diyorum.
Sinirlenince yerlere yatıp tepinmek yeni hobim...öyle yapınca etrafımdakilerin dehşet dolu suratlarını görüp,bıyık altından gülüyorum.
İşte ben büyüyorum.seni öpüyorum anne yarısı.

31 Ekim 2011 Pazartesi



Teyzecik,
Ben haftasonu yine kuşadasındaydım.Bu sefer değirmen'de çok eğlendim.Çimlerde yuvarlanıp,topraklarda eşelendim.Her tarafım toprak oldu.Tavuklara,tavşanlara baktım,ördeklere ekmek attım.
Eve geldim hemen banyo yaptım.Sonra erkenden uyuyakaldım.Ben bu değirmen denen yeri çok seviyorum.Sen gelince seni de götürmek isterim.Orda kocaman bi deve var.Onu gösterecem sana.Sen de çok korkarcaksın ondan eminim.O kadar büyük ki...Kocaman...

26 Ekim 2011 Çarşamba

teyzemin düğünü...

Bunlar da senin düğünüden seçtiklerim.Eğlendiğim zamanlar da olmuş fotoğraflarda görüldüğü gibi.